Ślub i wesele - ZABAWY WESELNE

Konkursy, gry, zabawy weselne. Bez nich wesele nie może się obejść. Tak jak do ślubu pasuje wesele, tak do wesela pasują zabawy. W końcu ślub to czas radości i świętowania.

Na środku parkietu ustawiamy dwa krzesła oparciami do siebie. Państwo Młodzi siadają na krzesłach, a następnie zdejmują buty i wymieniają się nimi tak, aby Pan Młody i Panna Młoda mieli w jednej ręce swój but a w drugiej but partnera. Zabawa polega na zadawaniu przez prowadzącego pytań Młodym Małżonkom - niżej zamieszczamy listę przykładowych pytań. Po zadaniu przez prowadzącego pytania np. Kto częściej mówi: "Kocham Cię"? Państwo Młodzi odpowiadają na pytanie podnosząc do góry odpowiedni but. Męski – jeżeli odpowiedź dotyczy męża, damski, jeżeli żony. Pytania mogą być różne... Mogą być to pytania dotyczące codziennego życia, hierarchii w związku itp. Oczywiście Młodzi w odpowiedzi na pytanie mogą podnieść do góry oba buty :)

Zapraszamy do przysyłania do redakcji propozycji ciekawych pytań do zabawy Kto...?

Oczepiny to starodawny zwyczaj podkreślający rozstanie się przez Młodych ze stanem Panieńskim i Kawalerskim - obrzędowi temu towarzyszą różne zabawy. Najbardziej popularne to:

Panna Młoda znajduje się w środku kółka utworzonego z trzymających się za ręce i krążących w rytm muzyki dziewczyn stanu wolnego. Następnie następuje zdjęcie welonu z jej głowy, oznaczające ostateczne porzucenie stanu panieńskiego na rzecz życia małżeńskiego, i z zamkniętymi lub zawiązanymi nawet oczami (symbol ślepego losu!) wyrzucenie go w górę. Ta panna, która złapie welon, jak mówi tradycja, w ciągu roku stanie przed ołtarzem. Podobny rytuał odbywa się w przypadku Pana Młodego. W kręgu kawalerów pozbywa się on muszki (lub musznika, krawata) i również z zasłoniętymi oczami wyrzuca ją w górę, wyznaczając kolejnego Pana Młodego do ożenku. Na tym jednak nie koniec! Nowo wybrani Państwo Młodzi muszą razem zatańczyć, pocałować się (czemu towarzyszą, oczywiście, tradycyjne weselne okrzyki: gorzko!, gorzko!) i... zobowiązać się do posprzątania weselnej sali.
Ustawia się na stole krzesła na których siedzą Państwo Młodzi. Następnie wokół stołu tańczą panny i kawalerowie, gdy przestaje grać muzyka, muszą się oni wdrapać na stół. Mężczyzna na kolana Panny Młodej, Kobieta zaś na kolana Pana Młodego. Oni zostają nową Parą Młodą.
Para Młoda siedzi na krzesełkach naprzeciw siebie a za nimi po stronie Pana Młodego kucają kawalerowie, a postronnie Pani Młodej kucają panienki. Następnie Pan Młody rzuca za siebie „muszką” i Pani Młoda podwiązką lub welonem w tym samym czasie. Osoby którym uda się złapać rekwizyty są pretendentami do szybkiego ożenku. Następnie odbywa się wspólny taniec lub też tańczą ze swoimi partnerami z którymi przyszli.
Kawalerowie stają w kole, Pan Młody podaje muchę, która przekazywana jest kolejno z rąk do rąk tyle razy ile lat w sumie mają Młodzi. Na kogo wypadnie na tego bęc. Wersji dla Panien, przedtem wyprasza się panny z Sali, a następnie bierze się stroik z głowy Panny Młodej i chowa się go na sali (w bukiecie na stole, lub pod klapą wodzireja albo pod krzesłem, albo przy orkiestrze). W tym czasie kiedy dziewczyny szukają goście śpiewają głośno, żeby nie podpowiadać...
Przygotowuję się około stu balonów których do dwóch wkłada się karteczki z napisem "Pan Młody" i "Panna Młoda". Ten kto znajdzie nakłuwając balony wygrywa...

Ilość osób: kilka chętnych osób
Rekwizyty: sprzęt do Karaoke - ewentualnie wydrukowane teksty piosenek, sprzęt nagłaśniający, mikrofon

Zabawa znana z różnych rodzajów imprez towarzyskich. Polega ona na śpiewaniu piosenek do mikrofonu przez chętnych gości przy podkładach muzycznych i tekście wyświetlanym na rzutniku multimedialnym lub na ekranie tak, aby goście mogli śpiewać refreny z chętnymi.

Wersja dawniejsza tej zabawy także ciekawa polega na rozdaniu gościom tekstów kilku piosenek (np. Gdybym miał gitarę, Szła dziewczyna do laseczka), a następnie wodzirej lub osoba prowadząca podchodzi do ochotników z gości weselnych i podsuwa im mikrofon do śpiewania zwrotek. Refren śpiewają wszyscy.

Zabawa rozgrywa się w dwóch drużynach. Można łączyć ją z zabawami typu: WAŁEK, RODZINKA. Każda z drużyn ustawia się na przemian pan, pani, pan, pani... w rządku. Każda drużyna otrzymuje zapałkę, zapałka ta ma być przekazywana za pomocą ust kolejnemu zawodnikowi z drużyny. Ostania osoba z drużyny po otrzymaniu zapałki biegnie na początek i dalej przekazuje zapałkę. Zabawa toczy się dopóki osoba, która zaczynała zabawę nie będzie znowu pierwsza w rzędzie - drużyna, która szybciej przekaże zapałkę w swojej grupie wygrywa rundę. Każda kolejna runda zabawy jest trudniejsza – trudność polega na tym, że zapałki są skracane (łamane) o połowę swej długości, więc ostatni etap to już prawie pocałunki :). Podczas tej zabawy cały czas przygrywa skoczna muzyka.

W zabawie biorą udział wszyscy chętni - gości weselnych ustawiamy w kółku na przemian pan, pani, pan, pani... Zabawę rozpoczyna Para Młoda. Celem zabawy jest podawanie sobie wałka od osoby do osoby tak, aby wałek nie upadł na podłogę. Wałek trzymany jest w zależności od wersji: pod brodą, pod pachą, lub między kolanami. Do przekazywania wałka nie wolno używać rąk. Osoba, która zgubi wałek, odpada z zabawy. Podczas tej zabawy gra orkiestra i wszyscy bawią się w rytm muzyki. Zamiast wałka do zabawy można użyć pustej butelki po napoju.

Ta zabawa wymaga dużej zręczności oraz delikatności. W zabawie biorą udział przeważnie dwie pary - Para Młoda i Świadkowie, lub nowo wybrana Para Młoda. Panowie stają na krzesełkach, a panie mają za zadanie przełożyć jajko przesuwając je w nogawkach swojego partnera z jednej nogawki do drugiej. Po wykonaniu tej czynności role się zamieniają, Panie stają na krzesłach, a panowie mają za zadanie przełożyć jajko od dołu sukienki do góry i wyjąć je na wysokości dekoltu. Do zabawy zamiast jajka można używać np. ogórka lub owoce. Wersja z jajkiem surowym jest dla par, które lubią ryzyko.

Zabawa ta najczęściej odbywa się na samym początku oczepin, gdy świadkowie zdejmują Młodym welon i muchę. Gdy niczego nieświadomi Młodzi spokojnie przygotowują się do oczepin goście zabierają Pannie Młodej pantofelek. Zadaniem Pana Młodego jest wykupienie bucików małżonki od gości. Wykupienie fanta zazwyczaj możliwe jest dopiero po przekazaniu w ramach okupu sporej ilości alkoholu. Najczęściej orkiestra przygrywa wówczas do słów: "Panie Młody nie bądź Felek wykup Młodej pantofelek, pantofelek jest malutki i kosztuje litra wódki."

Zabawa znana także z obozów i kolonii. Do zabawy potrzebne jest kilka chętnych par i tyle samo jabłek. Jabłka wiążemy na sznurku za ogonki. Panie trzymają jabłka na sznurkach, a Panowie mają za zadanie zjeść jabłko nie używając do pomocy rąk. Czym dłuższy sznurek i większe jabłko, tym większy problem z jego zjedzeniem.

Ilość osób: cztery pary oraz Para Młoda lub jakiś inny sędzia
Rekwizyty: pończochy i krzesła

Zabawę tę łączy się czasami z innymi zabawami po to, aby obie osoby w parze miały możliwość wykazania się. Do zabawy należy przygotować dwie pary pończoch. Panowie siadają na krzesełkach, a Panie zakładają Panom pończochy na głowy. Para młoda występuje w roli jury i ma za zadanie wybrać najzabawniejszą twarz wesela. Zabawa polega na tym że Panie kolejno zdejmują panom pończoszki z twarzy, ciągnąc za stópkę pończoszki.

Ilość osób: kilka osób
Rekwizyty: butelka wódki, dużo miejsca na parkiecie

Na jednym końcu sali stawia się butelkę alkoholu. Na drugim końcu ustawiani są zawodnicy, którzy na samym początku nie wiedzą o zasadach zabawy. Następnie orkiestra tłumaczy zasady i na znak orkiestry zawodnicy zaczynają układać na podłodze sznurek z ubrań, które mają na sobie. Wygrywa ta osoba, która pierwsza ułoży sznurek tak długi, aby sięgnął do postawionej po drugiej stronie butelki. Jeżeli zawodnikom braknie ubrań zwycięzcą jest ten, kto był najbliżej butelki alkoholu. Dobrze mieć w tym momencie na sobie dużo ciuchów do późniejszego ściągnięcia :)

Ilość osób: kilka osób
Rekwizyty: krzesła, balony do dmuchania, pompka do materacy

Wybieranych jest kilka par, którym wręcza się niezbędne instrumenty: balon, pompka do pompowania materacy. Może być to Para Młoda lub też osoby, które złapały musznik i welon. Zasada jest prosta: Panowie trzymają wężyki od pompek, na które natknięte są baloniki, pompki leżą na krzesełkach; Panie mają za zadanie jak najszybciej napompować balony przez siadanie na krześle (pompce) do momentu jego pęknięcia. Druga wersja tej zabawy (znacznie bardziej wzbudzająca emocje wśród oglądających) jest taka, że Panowie siedzą na krześle trzymają pompki na kolanach, a partnerki siadając na pompkę pompują balon tak długo, aż balon pęknie.

W zabawie bierze udział Para Młoda, Świadkowie i wszyscy chętni goście. Prowadzący zapowiada, iż tym oto tańcem Młoda Para rozpoczyna kwestować na wózek dla maleństwa, które pewnie wkrótce pojawi się na świecie. Świadkowie dostają miseczki bądź talerzyki, do których będą zbierać datki. Para młoda rozpoczyna taniec. Goście biorący udział w zabawie mogą tańczyć tylko z Parą Młodą, ale aby móc zatańczyć z Panem lub Panią Młodą należy uiścić opłatę u świadków. Zebrane pieniądze para młoda przeznacza na wózek dla swojego dziecka.

Zabawa typowo oczepinowa przeznaczona dla Pary Młodej. Po oddaniu welonu i muszki Nowożeńcy mają pokazać, czy dobrze zdążyli się poznać w okresie narzeczeństwa. Do konkursu przystępuje Para Młoda i ochotnicy płci obojga. Najpierw sadza się w rzędzie kilka Pań z Panną Młodą w środku a Pan Młody z zawiązanymi oczami ma ją rozpoznać po wymienionej części ciała, najczęściej jest to kolano, ale zdarzają się przypadki rozpoznawania po nosie, udach lub biuście. Zabawę powtarza się aż do rozpoznania osoby szukanej. Po odnalezieniu Pani Młodej role się zamieniają Pan Młody siada wśród Panów na krzesełkach, a zadaniem Pani Młodej jest odnalezienie ukrytego małżonka, rozpoznając go po wymienionej części ciała, najczęściej jest to nos, ale może być to też pępek, pośladki lub pocałunek.

W zabawie biorą udział goście weselni, którzy ustawiają się jeden za drugim „ w wagoniki”. Następnie do muzyki „Jedzie pociąg z daleka” wszyscy zaczynają taniec. Konduktorem może być pan Młody. Orkiestra co jakiś czas przerywa taniec i oznajmia, do jakiej stacji i do jakiego kraju goście dojechali. W każdym kraju (mieście) obowiązkowo należy odtańczyć taniec narodowy,np.: we Francji -KanKana, w Rosji -Kazaczoka, w Wiedniu -Walca, w PolsceGrecji -Zorbę, Hiszpani -Corride lub Passadoble, w Czechach (Praga) -Polkę itd. ilość krajów i utworów zależy od inwencji twórczej orkiestry. -Poloneza, w

Do konkursu wybieranych jest kilka par, które zgłaszają się na ochotnika. Orkiestra dobiera także sędziów w postaci Pary Młodej lub Świadków. W zabawie wygrywa para, która najdłużej wytrwa na parkiecie. W celu urozmaicenia konkursu można wprowadzić następujące modyfikacje:

- wersja siłowa - orkiestra podczas grania sugeruje coraz trudniejsze figury (np.: z partnerką na rękach, w przysiadzie, itp. )

- wersja zręcznościowa – podczas tańca pary mogą mięć dodatkowe przedmioty (np.: balon między sobą, jajko na łyżce). Para, która zgubi przedmiot, odpada.

- inna odmiana konkursu polega na tym, że wprowadzony jest dodatkowy element, na przykład zamiana marynarek wśród panów. Konkurs ten można przeprowadzić także dla pojedynczych uczestników. Wówczas osoby po kolei tańczą w takt różnego rodzaju muzyki i są oceniani poprzez aplauz gości.

Jest to najbardziej popularna zabawa z krzesłami. Do zabawy tej wybiera się kilku-kilkunastu ochotników, którzy stają dookoła krzeseł ułożonych w kółko na środku sali - krzeseł jest o jedno mniej niż uczestników zabawy. Orkiestra zaczyna grać muzykę, - w tym czasie uczestnicy zabawy tańczą w okręgu utworzonym na zewnątrz krzeseł. Gdy muzyka przestaje grać, każdy z ochotników musi zająć miejsce na krześle. Osoba, której nie uda znaleźć się wolnego krzesła odpada z gry. W czasie każdej przerwy muzycznej jest zabierane jedno krzesło. Ostania osoba, która zostanie na parkiecie, wygrywa.

Jest to zabawa oparta na czytaniu historyjki. Do zabawy wybieramy Króla i Królową (może ta rola być zarezerwowana dla Pani i Pana Młodego). Osoby te następnie dobierają sobie jeszcze 7 ochotników, którzy tworzą karetę. Karata ustawiona jest z krzeseł tak jak to przedstawia schemat obok. Na krzesłach siedzą kolejno:

Każdy z uczestników dostaje kieliszek i musi zapamiętać swoją role (np.: Koń prawy, koło tylne lewe, Królowa…). I podczas czytania tekstu każdy z uczestników po usłyszeniu swojej roli musi wstać i obejść swoje krzesło. Osoby które się zagapią muszą wypić kieliszek wódki.

Uwaga -na słowo Kareta wstają woźnica, Królowa, Król, i Koła i obchodzą swoje krzesła, na słowo Koń wstają wszystkie konie i obchodzą swoje krzesła.

„Dawno, dawno temu żyli sobie król i królowa. Mieli oni konie, karetę i woźnicę.

Kiedyś król zawołał woźnicę i tak mu powiedział: "Woźnico zaprzęgaj konie do karety, bo królowa chce pojechać na spacer".

Kiedy król z królowa wsiedli do karety, król zawołał: "Woźnico daj koniom znak do jazdy". I pojechali.

Para królewska jedzie w swej pięknej karecie przez okolicę, nagle prawy koń okulał, lewemu koniowi nic się nie stało.

Przestraszony król zawołał: "Woźnico, woźnico, mój drogi woźnico, sprawdź, co się stało".

Królowa ze strachu zemdlała, a woźnica znalazł w kopycie prawego konia gwóźdź i go wyciągnął. W kopycie lewego konia nie znalazł nic.

Po chwili zniecierpliwiony król zwraca się z pytaniem do woźnicy: "Woźnico, woźnico, mój drogi woźnico czy wszystko w porządku?"

Woźnica odpowiada, że tak. Siada na koźle i daje koniom znak do jazdy. Para królewska w swej pięknej karecie, złotej karecie jedzie dalej.

Po chwili król wychyla się z okna karety i mówi do woźnicy: "Woźnico, woźnico, mój drogi woźnico, zatrzymaj konie, bo królowa chce zaczerpnąć świeżego powietrza".

Woźnica zatrzymuje konie i kareta staje. Z karety wysiada król i królowa.

Nagle w oddali słychać grzmot - zaczyna padać deszcz, wszyscy są mokrzy, nie ma co czekać - król zarządza powrót na zamek.

Po przybyciu na zamek konie zatrzymują się i król i królowa wysiadają z karety.

Król woła do woźnicy: "Woźnico, mój drogi woźnico wyprzęgnij konie i odstaw karetę".

Zadowolona i szczęśliwa królowa pyta po chwili: "Woźnico czy odstawiłeś konie i karetę?" Woźnica odpowiada, że tak.

Dawno, dawno temu żył sobie Król i Królowa. Król i Królowa ze swoim Woźnicą bardzo lubili jeździć swoją karetą.

Kareta miała 4 koła: prawe przednie, lewe tylne, lewe przednie i prawe tylne. Lewy koń był biały, a prawy koń był czarny.

Pewnego dnia Królowa rzekła do swego Króla: "Królu mój, Królu mój wspaniały, Drogi Królu, powiedz woźnicy żeby przygotował konie i sprawdził koła, bo na ostatnim spacerze był problem z prawym tylnym kołem."

Woźnica zaprzągł konie i karetę. Sprawdził prawe tylne koło, rzucił okiem na lewe przednie koło, potem rzekł do Króla:

"Królu mój, nasz wspaniały Królu, najukochańszy Królu, kareta i konie są gotowe." Królowa z Królem wsiedli do karety i pojechali na piękną łąkę.

W pewnym momencie Królowa rzekła do Króla: "Usiądź sobie Królu, kochany Królu, mój ty najukochańszy Królu.

Powiedz woźnicy by nakarmił oba konie i przygotował karetę na następny dzień abyśmy mogli wybrać się jeszcze raz sami."

Król rzekł do Królowej: "Królowo moja, moja kochana Królowo, Kocham Cię moja Królowo i dał jej słodkiego całusa."

Ważne: - czytamy tekst bardzo wolno, tak aby każdy zdążył wykonać swoje zadanie z lekkimi przerwami aby stworzyć napięcie w zabawie.

Jest to zabawa oparta na czytaniu historyjki. Do zabawy potrzebne są dwie drużyny: Pani Młodej i Pana Młodego. Prowadzący wybiera spośród ochotników chętnych do każdej drużyny, ochotników mogą wybrać również Państwo Młodzi. W skład drużyn wchodzą kolejno:

Uczestnicy zabawy siadają na krzesłach (krzesła należy ułożyć jak na rysunku powyżej). Prowadzący zabawę ma za zadanie czytać tekst, a uczestnicy zabawy powinni go uważnie słuchać i stosować się do wskazówek. W momencie gdy usłyszą imię, które zostało przyporządkowane im w zabawie wstają ze swojego krzesła i biegną tak, aby jak najszybciej okrążyć wszystkich z własnej drużyny. Wygrywa drużyna, która pierwsza skończy bieg. Na słowo RODZINA wstają wszyscy uczestnicy zabawy i okrążają krzesła ze swojej drużyny. Na słowo DZIECI wstają JACEK, WITEK i ZOSIA, a na słowo ZWIERZĘTA - AZOR i SŁOŃ. Tekst czytany przez prowadzącego jest dostępny w dwóch wersjach:

„Był piękny dzień, więc TATO postanowił zabrać DZIECI do ZOO, by mogły zobaczyć SŁONIA. DZIECI zapiszczały radośnie.

Poszedł więc do MAMY, żeby obwieścić jej tę wiadomość. DZIECI bardzo się ucieszyły, a najbardziej ZOSIA.

"Zabierzmy też AZORA". AZOR, jak to AZOR, ucieszył się jak przystało na psa i radośnie zamerdał ogonem.

RODZICE przygotowywali się do wyjazdu, a AZOR biegał miedzy nogami swoich państwa. Pogoda dopisywała.

ZOSIA postanowiła zabrać AZORA na spacer przed wyjściem do ZOO, ale WITEK ubiegł ZOSIĘAZOR od dawna był na dworze. i

W końcu późnym popołudniem cała RODZINA zapakowała się do auta i ruszyła w drogę.

W zoo stał dumnie SŁOŃ - rany jaka wielka trąba! -wykrzyczały DZIECI. MAMA uciszała radosne piski swoich DZIECI.

TATA, głowa RODZINY, opowiadał o tym, czym żywi się SŁOŃ, DZIECI słuchały zainteresowane, tylko AZOR, jak to nasz kochany AZOR, merdał ogonem zainteresowany bardziej motylem niż SŁONIEM.

ZWIERZĘTA chyba nie przypadły sobie do gustu. Po wszystkich piskach i wrzaskach radości, RODZINA pojechała do domu.

Tylko SŁOŃ został tam gdzie stał. Tak, to był piękny rodzinny dzień dla wszystkich TATY, MAMY, WITKA, JACKA, ZOSI I AZORA.

WSZYSCY bardzo się ucieszyli, ponieważ TATA obiecał, że jutro całą RODZINĄ pójdą na przedstawienie.

E tam SŁOŃ, małpy są o wiele ciekawsze powiedział JACUŚ. Ja tam najbardziej lubię naszego AZORA, powiedziała ZOSIA, ale to tylko kundel.

Pójdziemy WSZYSCY powiedział TATA, a MAMA go poparła. Następnego dnia MAMA kupiła bilety i WSZYSCY poszli do cyrku.

Przedstawienie się zaczęło. Występowały małpy, tygrysy, potem konie, a na końcu pocieszny klaun.

Ja chcę SŁONIA! - zaczął wołać WITUŚ, a ja chcę lody zmienił temat TATA i kupił lody.

RODZICE spojrzeli na siebie, a DZIECI nadal czekały na SŁONIA, a SŁONIA wciąż nie było.

DZIECI bardzo się ucieszyły. Czas szybko mijał, przedstawienie dobiegało końca.

Przy kolacji TATA obiecał DZIECIOM , a MAMA potwierdziła, że jutro z AZOREM, jak będą grzeczne, to znowu WSZYSCY pójdą do cyrku, aby zobaczyć jeszcze raz SŁONIA i inne ZWIERZĘTA.

Ważne: - czytamy tekst bardzo wolno, tak aby każdy zdążył wykonać swoje zadanie z lekkimi przerwami aby stworzyć napięcie w zabawie.

Zabawa pozwalająca zintegrować wszystkich gości, dlatego najlepiej przeprowadzić ją na początku wesela. na tzw. przełamanie pierwszych lodów. Zabawę zaczynają Młodzi. Para Młoda całuje się, a następnie pocałunek jest przekazywany sąsiadom. Sąsiedzi przekazują go dalej swoim sąsiadom i zabawa trwa dopóki pocałunek nie wróci do Młodych.

Inna wersja tej zabawy - bardziej sportowa- polega na tym że pocałunek dalej przekazuje Pani Młoda a Pan Młody wstaje przy stole i rozpoczyna tym samym „falę”, która jest przekazywana przez biesiadników od strony Pana Młodego. W zależności co pierwsze wróci do Państwa Młodych czy pocałunek czy fala piłkarska (która musi obrócić dwa razy bo bramki są dwie) - ta strona będzie w Małżeństwie dominująca :).

Do zabawy wybieramy 4-5 ochotników, którzy potrafią gwizdać. Osoby te dostają do zjedzenia 100 gram proszku, którym może być np. mleko w proszku lub bułka tarta (przygotowany proszek najlepiej podać w kieliszku). Następnie goście czekają w napięciu, aż pierwszej osobie biorącej udział w konkursie, uda się zagwizdać. Jednakże zadanie okazuje się nie takie łatwe, jakby się mogło wydawać na początku. Proszek podany uczestnikom do zjedzenia bardzo ogranicza możliwości gwizdania - bułka tarta wysusza, a mleko w proszku skleja usta. Mija zatem trochę czasu nim po kilku bezskutecznych próbach w końcu uda się wyłonić zwycięzcę konkursu, który zdoła zagwizdać.

Zabawa jest bardzo prosta, wybieramy spośród gości weselnych kilka odważnych osób. Uczestnicy zabawy mają za zadanie wypić kieliszek wódki, a następnie ustawiają na parkiecie kij pionowo do góry, nachylają się tak, aby swoim czołem dotknąć czubka kija i w tej pozycji robią 10 obrotów wokół kija. Następnie biegną na koniec sali - tam czeka na nich Para Młoda - zawodnik, który pokona dystans w najkrótszym czasie wygrywa nagrodę.

1. Kon lewy 2. Koń prawy
3. Woźnica
4. Koło przednie lewe 5. Koło przednie prawe

6. Król 7. Królowa

8. Koło tylne lewe 9. Koło tylne prawe.

1. Tata
2. Mama
3. Witek
4. Jacek
5. Zosia
6. Azor
7. Słoń

1. Kon lewy 2. Koń prawy 3. Woźnica 4. Koło przednie lewe 5. Koło przednie prawe

6. Król 7. Królowa

8. Koło tylne lewe 9. Koło tylne prawe.

1. Tata 2. Mama 3. Witek 4. Jacek 5. Zosia6. Azor 7. Słoń

1. Kon lewy 2. Koń prawy
3. Woźnica
4. Koło przednie lewe 5. Koło przednie prawe

1. Tata
2. Mama
3. Witek
4. Jacek
5. Zosia
6. Azor
7. Słoń